Create an Accident | portfolio

[performing arts ] | [visual arts ] | [publications ] | [residency programme ]

Η πλατφόρμα Create an Accident δημιουργήθηκε το 2009 στην Αθήνα. Είναι ένας υβριδικός σχηματισμός με στοχό την δημιουργία και την προώθηση έργων από τον χώρο των παραστατικών και των εικαστικών τεχνών, όπως επίσης και την παραγωγή πρωτότυπης θεωρητικής έρευνας. Από το 2009 η πλατφόρμα Create an Accident έχει συνεργαστεί με περισσότερους από 150 Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες και θεωρητικούς για την παρουσίαση των δραστηριοτήτων της στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Επιπλέον, ένας από τους θεμελιώδεις στόχους της Create an Accidenτ είναι η συνεργασία με φορείς, ινστιτούτα, φεστιβάλ και δημιουργικές ομάδες, υποστηρίζοντας την ανταλλαγή ιδεών και προτάσεων, αλλά και την προώθηση καλλιτεχνών και του έργου τους.

θεματική 2013 – 2014

View Images in High Revolution

Το View Images in High Revolution αποτελεί την γενική θεματική της πλατφόρμας Create an Accident για τη σεζόν 2013 – 2014. Η έννοια και οι συνιστώσες του οπτικού πολιτισμού τοποθετούνται στο μικροσκόπιο και η πλατφόρμα Create an Accident προτείνει μία σειρά δραστηριοτήτων και συνεργασιών που σκάβουν τα θεμέλια του σύγχρονου αστικού πολιτισμού. Παραφράζοντας μία από τις πιο οικείες φράσεις του διαδυκτίου (view images in high resolution), η Create an Accident φέρνει στην επιφάνεια την έννοια της ανάλυσης και την θέτει σε διαρκή διάλογο με το Υψηλό. Η άπειρη εστίαση/ανάλυση μας φέρνει εγγύτερα στο σημείο όπου τα pixes μιας εικόνας/συνθήκης αποκαλύπτουν μια παραμορφωμένη εκδοχή της ή μία ασύλληπτη, μέχρι εκείνο το σημείο, κατάσταση. Η Create an Accident επιλέγει να εξαντλήσει τα όρια της ανάλυσης μετατρέποντάς την σε ριζοσπαστικό εργαλείο προκειμένου να συναντήσει το συμβάν/ατύχημα που κατοικεί ανεξιχνίαστο στις υψηλής ανάλυσης εικόνες.

performing arts

2013 – 2014: 13
2013: άργος
2011: this weight / this distance / this time
2010: Les Adieux [σχεδιάσματα πάνω στον νεκρό του Bataille] | Γεωγραφίες ΙΙ / Γεωγραφία Pound
2009: Γεωγραφίες Ι / Γεωγραφία Byron
2008: Βάζω το δάχτυλό μου ακριβώς στο σημείο του λάθους
2007: Ο Χαρτογράφος Adorn Falter Ανοίγει Το Παράθυρο
2006: [οι σπέιρες ενός ερπετού είναι ακόμα πιο περίπλοκες από τις τρύπες ενός τυφλοπίντικα]

visual arts

2014: uP
2013: OstPolitik | thesis
2012: ρόδα, τσάντα και κοπάνα
2012: ПАРНИК
2011 – 2012: granule act_1 + act_2 | PINAKOTHEK project
2011: GEOGRAPHIES III / Debord Geography
2010: project h. [1/3]

publications

2014: SOMEONE LIKE you
2012: συρτάρταρα

residency programme

2014: Pierre-Luc Vaillancourt
2013: Solimán López Cortez

13

Φούρνος | κέντρο για τον ψηφιακό πολιτισμό [παιδική σκηνή] | Νοέμβριος 2013 – Ιανουάριος 2014

Το 13 είναι ένα σκοτεινό παραμύθι για το πέρασμα από την παιδική ηλικία στην εφηβεία. Ένας σαγηνευτικός οπτικοακουστικός κόσμος στον οποίο οι μικροί θεατές καλούνται να κατοικήσουν ακολουθώντας τις περιπέτειες της ηρωίδας.

Ένα κορίτσι ξυπνάει σε άγνωστο μέρος και χρόνο. Του ανατίθεται να μεταφέρει ένα πολύ σημαντικό μήνυμα. Με αφορμή την μεταφορά του μηνύματος, ένα μαγευτικό ταξίδι ξεκινάει.

Το μικρό παιδί προσπαθώντας να βρει τον πιο κατάλληλο τρόπο να πραγματοποιήσει την αποστολή του διασχίζει την ιστορία της επικοινωνίας και των μέσων μετάδοσης/μεταφοράς ενός μηνύματος. Από το ταχυδρομικό περιστέρι μέχρι την ψηφιακή εποχή.

Το 13 αποτελεί μία εισαγωγή στον τρόπο που η ανθρώπινη σκέψη και εμπειρία συγκροτούν τον κόσμο. Μία εκπαιδευτική περιδιάβαση που εκκινεί από το χάος, διασχίζει τις αφηρημένες έννοιες και οδηγείται στην κατανόηση του κόσμου μέσα από μία αντίληψη περισσότερο οργανωμένη και κοντινή στην δική μας καθημερινή ζωή.

Το 13 επιλέγοντας την γλώσσα της αφαίρεσης και του μινιμαλισμου, σε συνδυασμό με το πλούσιο οπτικοακουστικό περιβάλλον του, καταθέτει έναν ολοκληρωμένο κόσμο που μπορεί να κατοικηθεί από τους μικρούς θεατές, μεριμνώντας παράλληλα για το εκπαιδευτικό (στην τέχνη και την σκέψη) ταξίδι τους.

Σκηνοθεσία, σχεδιασμός σκηνικού χώρου, video και ηχητικού περιβάλλοντος: Ντίνος Νικολάου
Ερμηνεία: Μαρίτα Βλασσοπούλου
Δραματουργία, κείμενο: Ντίνος Νικολάου, Μαρίτα Βλασσοπούλου
Μουσική: Bog art
Επιμέλεια κίνησης: Κωνσταντίνος Καρβουνιάρης
Σχεδιασμός φωτισμών: Μίλτος Αθανασίου, Αποστόλης Στράντζαλης
Γραφιστικός σχεδιασμός: Μάριος Γαμπιεράκης

άργος

Φούρνος | κέντρο για τον ψηφιακό πολιτισμό | Ιανουάριος-Φεβρουάριος 2013

Άργος ήταν ο σκύλος του Οδυσσέα. Με αφορμή την ιστορία του κατασκευάστηκε μία παράσταση για την ανεστραμμένη περιπλάνηση. Για τον κόσμο μέσα από τα μάτια αυτού που περιμένει. Για το μοτίβο της αναμονής ως θεμελιώδες συστατικό της ζωής.

Η παράσταση αντλεί υλικό από την σύγχρονη αστική κουλτούρα και αρθρώνεται ως ένα περίπλοκο σκοτεινό παιχνίδι. Εξωφρενικοί κανονισμοί και δοκιμασίες διέπουν τον χαρακτήρα του. Όμως το παιχνίδι δεν έχει κανέναν απολύτως στόχο. Είναι ένα σύνολο τακτικών και στρατηγικών για το ξεγέλασμα του χρόνου που κυλάει. Για τον ενδιάμεσο εκείνο χρόνο μέχρι το επόμενο συμβάν.

Η Οδύσσεια μοιάζει μονίμως απούσα από τον άργο. Αθλήματα και οι κανονισμοί τους, πολυδαίδαλες οδηγίες και κατευθύνσεις, αστικοί μύθοι, κείμενα από το διαδίκτυο, συνθέτουν το ετερόκλητο υλικό της παράστασης. Όμως, καθώς τα κομμάτια διασκορπίζονται σταδιακά στην πλατφόρμα του παιχνιδιού, η ιστορία του περιπλανώμενου πολυμήχανου ήρωα εισχωρεί ανεπαίσθητα, σε μία εκδοχή αρνητική. Από την Ομηρική περιπλάνηση προς την πόλη, στην περιπλάνηση του Τζόυς μέσα στην πόλη, τώρα, η περιπλάνηση είναι μέσα στο κεφάλι. Ένα παιχνίδι – προσομοίωση που απορρίπτει την μυθολογία του ανθρώπου που θέλει να θυμάται και να πράττει και αποκαθιστά τον ρομαντισμό όλων των ματαιωμένων πράξεων και αναβολών.

Οι δύο performers, ως action figures σε ένα καφκικό video game, ακολουθούν με καταστροφική διάθεση κάθε κανόνα και δοκιμασία του παιχνιδιού. Διασχίζουν τοπία, δημιουργούν και αναπαράγουν ηχητικά περιβάλλοντα, ολοκληρώνουν αποστολές, ανακαλύπτουν μυστικά, αποκτούν ειδικές ικανότητες, χάνουν ζωές.

Με ποπ ασθητική, διαβρωτικό χιούμορ και σκοτεινή διάθεση, ο άργος είναι μία παράσταση ελεγεία σε αυτό που δεν έχει συμβεί ακόμα, σε αυτό που περιμένουμε να συμβεί, σε αυτό που όταν συμβεί θα σημαίνει το τέλος όλων των πραγμάτων.

σκηνοθεσία, δραματουργία, ερμηνεία, σχεδιασμός σκηνικού χώρου, κοστουμιών, φωτισμών, video και ηχητικού περιβάλλοντος: Ντίνος Νικολάου – Σίμος Πατιερίδης

this weight / this distance / this time

Performance / οδοιπορικό στον αστικό ιστό της Αθήνας | Αύγουστος 2011

Για μια ολόκληρη εβδομάδα ο performer διέσχιζε τους δρόμους της πόλης μεταφέροντας ένα μοναδικό αντικείμενο, ειδικά κατασκευασμένο για την κάθε ημέρα.

Αντικείμενα χωρίς καμία χρησιμότητα έμπαιναν με προβοκατόρικο τρόπο σε τροχία/ροή στο χρηματηστήριο των άπειρων αντικειμένων, λέξεων, δράσεων που ορίζονται αποκλειστικά από τον ορίζοντα της κατανάλωσής τους.

Το this weight / this distance / this time είναι ένα χειρονομιακό έργο ελεγεία στον homo-urbanus και στις μικρές, ανεπαίσθητες μετατοπίσεις της κοινωνικής και αστικής συνοχής, κατασκευασμένο από θραύσματα διαλόγου σχετικά με την μοναδικότητα, την δυνατότητα της επιλογής και την δυσκολία της ελευθερίας.

σύλληψη-πραγματοποίηση: Ντίνος Νικολάου

Les Adieux [σχεδιάσματα πάνω στον νεκρό του Bataille]

Eνα σκοτεινό παραμύθι για τη διεργασία του πένθους. Το μυστικό δωμάτιο, το δάσος και το πανδοχείο φιλοξενούν τη Μαρία, τον Εντουάρ και μια αλλόκοτη οπτασία. Ο ερεβώδης κόσμος της ερωτικής επιθυμίας, του αποχαιρετισμού, της υπόσχεσης, αλλά και της θεμελιώδους ευθύνης απέναντι στο πρόσωπο που χάνεται, στοιχειώνει αυτούς τους χώρους και τους μεταμορφώνει σε ένα τοπίο ετερότητας, για να μη μπορούν να ξαναϊδωθούν με τα ίδια μάτια ποτέ πια.

Knot Gallery | Απρίλιος – Μάιος 2010

σύλληψη – σκηνοθεσία: Ντίνος Νικολάου
μετάφραση: Αγγελική Πέτρα
ερμηνεία: Βασιλική Ανδρέου, Θέμελης Γλυνάτσης
σχεδιασμός σκηνικού χώρου – κοστουμιών – φωτισμών: Ντίνος Νικολάου
μουσική: επιλογή από τα Rückert Lieder του Gustav Mahler
σύνθεση και επεξεργασία ηχητικού περιβάλλοντος: Γιάννης Κοτσώνης
σχεδιασμός εντύπου, φωτογραφίες: Mάριος Γαμπιεράκης

Γεωγραφίες ΙΙ / Γεωγραφία Pound

Knot Gallery | Ιανουάριος 2010

Οι Γεωγραφίες, σκηνικές εγκαταστάσεις τοπίων και συμβάντων, αποτελούν ένα μακρόπνοο σχέδιο βασισμένο στην ιδέα της δημιουργίας ανοίκειων πορτραίτων.

Η Γεωγραφία Pound, εμπνευσμένη από τη ζωή και το έργο του Αμερικάνου ποιητή Ezrα Pound, αποτελεί το δεύτερο μέρος των Γεωγραφιών. Μία σκηνική εγκατάσταση για το αρχιτεκτόνημα του ερειπωμένου τοπίου, για την φωνή που ηχεί αλλόκοτη και ξένη, για την κίνηση που είτε έχει σταματήσει είτε όχι.

σύλληψη, σκηνοθεσία: Ντίνος Νικολάου
δραματουργία, σχεδιασμός σκηνικού χώρου, κοστουμιών, φωτισμών: Ντίνος νικολάου / Μυρτώ βαγιώτα
ερμηνεία: Βασιλική Ανδρέου, Θέμελης Γλυνάτσης
σύνθεση και επεξεργασία ηχητικού περιβάλλοντος: Δημήτρης Καλλίρης
σχεδιασμός και κατασκευή γλυπτού φορέματος: Βαγγέλης Μακρόπουλος / Νικολίνα Μπαϊρακτάρη
σχεδιασμός εντύπου, φωτογραφίες: Μάριος Γαμπιεράκης

Γεωγραφίες Ι / Γεωγραφία Byron

Θέατρο Κλειώ, Θεσσαλονίκη | Απρίλιος 2009

Οι Γεωγραφίες, σκηνικές εγκαταστάσεις τοπίων και συμβάντων, αποτελούν ένα μακρόπνοο σχέδιο βασισμένο στην ιδέα της δημιουργίας ανοίκειων πορτραίτων.

Η Γεωγραφία Byron υπήρξε πρώτη εφαρμογή αυτού του σχεδίου. Μία μελέτη πάνω στη ζωή και το έργο του ποιητή Λόρδου Βύρωνα. Μία σπουδή πάνω στο σχεδόν τίποτα, στην naïf μελαγχολία, στο σχεδόν τίποτα, στην ελαφράδα, στην ειρωνεία, στο σχεδόν τίποτα.

σύλληψη, σκηνοθεσία, δραματουργία, σχεδιασμός φωτισμών: Ντίνος Νικολάου
σχεδιασμός σκηνικού χώρου, κοστουμιών, video: Αγάπη Γκιούνα
σύνθεση και επεξεργασία ηχητικού περιβάλλοντος: Δημήτρης Καλλίρης
ερμηνεία: Βασιλική Ανδρέου

Βάζω το δάχτυλό μου ακριβώς στο σημείο του λάθους

Θύρα Τέχνης | Μάιος 2008

Ο Χαρτογράφος Adorn Falter Ανοίγει Το Παράθυρο

BOOZE Cooperativa | Ιούνιος 2007

[οι σπέιρες ενός ερπετού είναι ακόμα πιο περίπλοκες από τις τρύπες ενός τυφλοπόντικα]

Στόν ένατο όροφο, τα ασανσέρ και το υπόγειο της Φιλοσοφικής Σχολής Αθηνών | Δεκέμβριος 2006

uP

metamatic:taf | Μάρτιος 2014

Η έκθεση uP διοργανώθηκε από την πλατφόρμα Create an Accident στο χώρο της γκαλερί του metamatic:taf από τις 6 Μαρτίου για 3 εβδομάδες και αποτελεί μέρος του ετήσιου προγράμματός της με τίτλο “View Images in High Revolution”.

Παραφράζοντας μία από τις πιο οικείες φράσεις του διαδικτύου (view images in high resolution), η ανάλυση αντιμετωπίζεται ως μέθοδος επινόησης ανατρεπτικών εκδοχών του πραγματικού. Το uP, η χειρονομία του να κοιτάς ψηλά, καθίσταται πράξη που μπορεί να τροφοδοτεί ριζοσπαστικά τις ζωές των ανθρώπων και απάντηση στο αίτημα για αλλαγή θέασης και αντίληψης του κοινωνικού πεδίου.

Εκατό καλλιτέχνες και δημιουργικές ομάδες από όλο τον κόσμο στρέφουν το βλέμμα τους ψηλά, διεισδύουν σε αυτό που δεν είναι άμεσα ορατό και συμβάλλουν στη σύνθεση ενός τεράστιου ουρανού/πανοράματος που καλύπτει την οροφή της γκαλερί του metamatic:taf

Κάθε δημιουργός κατασκευάζει ένα pixel 50×50 εκ. αυτού του ουρανού με τον δικό του μοναδικό τρόπο και χαρακτήρα. Επανεξετάζοντας την έννοια της θέασης του περιβάλλοντος χώρου και με τη δυναμική της ανάλυσης ως εργαλείο, τα έργα που σχηματίζουν τον ουρανό του uP φέρνουν στην επιφάνεια αυτό που το βλέμμα μας δε μπορούσε να αντιληφθεί. Η νέα οπτική συντίθεται από τις εικόνες που βρισκόντουσαν κρυμμένες ή ασχημάτιστες στο βάθος των pixels, πίσω από την πρώτη εντύπωση για κάθε ερέθισμα που ερχόμαστε ενώπιόν του.

Το uP είναι ένα μεγάλο, πρωτότυπο, συναρπαστικό πείραμα πάνω στη φιλοσοφία της σύνθεσης και τον τρόπο που η ξεχωριστή ταυτότητα του κάθε δημιουργού διατηρεί την αυτονομία της, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να αποτελεί κομμάτι ενός ενιαίου, μοναδικού έργου. Ενός έργου που την ίδια στιγμή επινοεί, επανασχηματίζει και επαναπροτείνει τη σχέση με τον εαυτό μας και τον κόσμο.

Η έκθεση ολοκληρώθηκε με live του Lowtronik κάτω απ τον ουρανό του uP την Παρασκευή 28 Μαρτίου στις 20.30

Συμμετέχουν: Akira Mushi, Ελευθέριος Αμπατζής, Alex Andreev, Another day, Kanella Arapoglou, Νίκος Αρβανίτης, Riikka Aresalo, athensville, Angelica Αufrais, Χρήστος Βαγιάτας, Paola Bazz, Αμαλία Βεκρή, Bend, Ειρήνη Βιανέλλη, Annes Bil, Blaqk, blemobill, Jack Burton, Γιώργος Γεροντίδης, Andrew Carson, City of Errors, Briony Clarke, Benoit Côté-Jodoin, CRA·DE, Ανδριάνα Δαούτη, Lucas Doerre, Karina Eibatova, Elektron Just, Ελένη Το Κουνούπι, Δημήτρης Εφέογλου, Πασχάλης Ζέρβας, Frédéric Fau, Marcos Faunner, Jane Fogarty, Andrés Galeano, Sean Hart, Alma Haser, Theresa Himmer, Gethin Wyn Jones, Ειρήνη Καπετανάκη, Αλεξία Καραβέλα, Νικήτας Κλιντ, Bartosz Kokosinki, Kollektivemind* , Ηλίας Κοντονικόλας, Αθηνά Κόρδα, Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Μαρίνος Κουτσομιχάλης, Thanos Kyriakides (από το Blind Adam Project), Κωνσταντίνος Κωτσής, Boris Lafargue, Αναστασία Λαμπροπούλου, Miju Lee, Keegan Luttrell, Κατερίνα Μαγκανιάρη, Γιάννης Μαλεγιαννάκης, Michael Vincent Manalo, Andrew Peter Mason, Πάνος Ματθαίου, Emma McGordon – Rich Davis, Medea Electronique, metoo, Εύα Μήταλα, Ειρήνη Μπαχλιτζανάκη, Κωνσταντίνος Μπελιάς, ni.ko, Καμίλο Νόλλας, Μυρτώ Ξανθοπούλου, Ιωάννα Ξημέρη, Παναγιώτης Πανταζής, Άρτεμις Παπαγεωργίου, Άρτεμις Παπαδάτου, Ευριπίδης Παπαδοπετράκης, Κατερίνα Παπαζήση, papairlines, Κωνσταντίνος Παππάς, Κωνσταντίνος Πάτσιος, Λία Πέτρου, Plastic Flowers, Τούλα Πλούμη, Gregorio Poggetti, Δημήτρης Πολυχρονιάδης, Antonio Rodriguez Jr, rooster, Πάνος Σκλαβενίτης, Adam Švejda (OBJEKT studio), Synchrodogs, Στρατής Ταυλαρίδης, Γεωργία Τσαμπούκα aka tsambou, Ανθή Τζάκου, Κώστας Τζημούλης, Θάνος Τσιούσης, Νίκος Τσούτης, Σοφία Υφαντή, Αριστέα Χαρωνίτη, Διονύσης Χριστοφιλογιάννης, Carolin Wanitzek, Choi Wong, Tazio Zambi.

επιμέλεια: Ντίνος Νικολάου, Ιφιγένεια Παπαμικρουλέα

OstPolitik

3 137 artist run space | Νοέμβριος 2013

Οstpolitik είναι ένας όρος που ιστορικά αναφέρεται στην πολιτική “αλλαγής μέσω επαναπροσέγγισης” και στόχευε στην εξομάλυνση των σχέσεων Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας.

Η έκθεση OstPolitik παρουσιάζει μια μνημειακή εγκατάσταση με κεντρικό υλικό ταχυδρομικούς φακέλους που τοποθετούνται σε στοίβες περιέχοντας τα όσα συνθέτουν την προσωπική “βιβλιοθήκη” του δημιουργού. Σωρεία ντοκουμέντων προσωπικής ιστορίας, σταχυολογημένα υπάρχοντα, συγκεντρώνονται, ταξινομούνται, σφραγίζονται και καταγράφονται για να αποκαλυφθούν.

Το OstPolitik δημιουργήθηκε με σημείο εκκίνησης το πλήρες φορτίο του ιστορικού όρου, οδηγούμενο από τη σύνδεση της ιστοριογραφίας με τη μικροιστορία και τη μικρογεωγραφία και περιερχόμενη σε μια υλική αποτύπωση του βιωμένου χρόνου. Αποκαλύπτει την αγωνία για ενδοσκόπηση του δημιουργού απέναντι στην βασανιστική πραγματικότητα του τέλους. Ο χρόνος του παρελθόντος προσεγγίζεται ως μία μόνο παγωμένη αλλά εκκρεμή στιγμή, με την ανάμνηση του υποκειμενικού βιώματος να διαστέλλεται σε ένα παροντικό πεδίο ιστορίας. Σχηματίζονται έτσι αφηγήσεις χωρίς χρονικό προσδιορισμό που λειτουργούν ως επανασύνθεση αποδομημένων αναμνήσεων, έρχονται σε διάδραση με το παρόν και επενεγγράφονται.

επιμέλεια: Ιφιγένεια Παπαμικρουλέα
εγκατάσταση: Ντίνος Νικολάου

thesis

metamatic:taf | Μάρτιος – Απρίλιος 2013

Thesis είναι η πλατφόρμα ενός παιχνιδιού στρατηγικής. Σχεδιασμένο σύμφωνα με τους περιορισμούς και τις ελευθερίες που ορίζουν την φύση ενός παιχνιδιού, το Thesis διερευνά την πράξη της διαγραφής και της επανεκκίνησης ως δυνατότητα των ανθρώπινων κοινοτήτων, εγγράφοντας στην προβληματική του τον τρόπο που αυτές οργανώνονται και λαμβάνουν τις αποφάσεις τους, καθώς και την εφικτότητα επανεφεύρεσης του εαυτού τους.

Μια επινοημένη ερμηνευτική κοινότητα καλείται να συνάψει ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο. Η κοινότητα θέτει ένα όριο, η υπέρβαση του οποίου θα σήμαινε την αναίρεσή της και κατασκευάζει ένα μηχανισμό αυτοκαταστροφής που θα μπει αυτόματα σε εφαρμογή σε περίπτωση που το όριο αυτό ξεπεραστεί.

Το παιχνίδι του Thesis, ως κοινωνική προσομοίωση, αναπαράγει τους θεμελιώδεις για την κοινότητα, και ενσωματωμένους στις κοινωνικές αφηγήσεις της, μύθους. Ο φανταστικός χαρακτήρας του παιχνιδιού αρθρώνεται ως ένα ατελεύτητο σύνολο κανόνων, των οποίων οι περιορισμοί και οι ελευθερίες προσφέρουν απεριόριστο πεδίο για την επινόηση άγνωστων επιλογών.

Στα αρχικά επίπεδα του παιχνιδιού διερευνάται η φύση της ερμηνευτικής κοινότητας που μπορεί να αποφασίσει την καταστροφή της και η θέσπιση του ορίου που αν ξεπεραστεί θα θέσει σε εφαρμογή το μηχανισμό καταστροφής.

Καθώς το παιχνίδι εξελίσσεται και καθορίζονται οι συνθήκες που θα καθιστούσαν αυτή την υπόθεση πιθανή, αυτό που μένει να αποφασιστεί είναι η μορφή του μηχανισμού καταστροφής και η εξερεύνηση των δυνατοτήτων που θα προκύψουν μετά το τέλος αυτής της διαδικασίας.Η έννοια της καταστροφής είναι ανοιχτή σε πολλές ερμηνείες και σημασίες. Είτε πρόκειται για κοινωνικούς δεσμούς, είτε για δικλείδες ασφαλείας, είτε για σύμβολα ή κράτη που καταστρέφονται, κατασκευάζεται πάντοτε μία κοινωνική αφήγηση που αφομοιώνει αυτά τα συμβάντα, ερμηνεύοντάς τα με τέτοιο τρόπο ώστε να ενσωματώνονται στο προϋπάρχον κοινωνικό πλαίσιο.

Στο Thesis σχεδιάζεται και υλοποιείται ένα σχέδιο καταστροφής που καθιστά ανέφικτη την ενσωμάτωσή του σε οποιαδήποτε κοινωνική αφήγηση καθώς καταστρέφει τους μύθους που τις σχηματίζουν. Η ιδιαιτερότητα αυτού του σχεδίου -και κατ’επέκταση του Thesis- είναι πως παρόλο που η πλατφόρμα του παιχνιδιού προσφέρει το χώρο ανάπτυξής του, εξαρχής δημιουργείται για να εφαρμοστεί εκτός παιχνιδιού και να καταστρέψει τους μύθους και τις κοινωνικές αφηγήσεις που αυτό αναπαράγει.

Όταν όλοι οι μύθοι και οι κοινωνικές αφηγήσεις έχουν καταστραφεί, αυτό που απομένει είναι το παιχνίδι, απογυμνωμένο από τα χαρακτηριστικά που το μετατρέπουν σε προσομοίωση. Το παιχνίδι, ως υπάρχουσα αλλά ερημωμένη πλατφόρμα, μετατρέπεται πλέον σε πραγματικό περιβάλλον με άγνωστες ακόμα, αλλά απεριόριστες, προοπτικές. προοπτικές συνυφασμένες με το είδος της καταστροφής που οι παίχτες έχουν επιλέξει και εφαρμόσει. Είτε αυτό που απομένει είναι ένας άδειος χώρος, είτε ένα σύνολο σημείων χωρίς ανάφορο, η πλατφόρμα του παιχνιδιού καθίσταται ένα ανοιχτό πεδίο όπου τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο.

​επιμέλεια: Λένα Θεοδωροπούλου​
Καλλιτέχνες​: Γιάννης Χριστοφίδης​, ​Nathania ​R​ubin​, ​Μελισσάνθη Σαλίμπα​, ​Informal ​S​trategies​, ​Anna ​W​itt​, Molleindustria​, Eumaster ART – VR _2012_13
​θεωρητικοί συνεργάτες ​​​: Άννα Κοντοπούλου, Ανδρέας Βραχίμης

ρόδα, τσάντα και κοπάνα

3 137 artist run space | Δεκέμβριος 2012

Tο ρόδα τσάντα και κοπάνα είναι ένα παιχνίδι, μια attraction που ξέφυγε από ένα θεματικό luna park. Ως αφορμή έχει την εικονογραφία των δεκαετιών της παιδικής μας ηλικίας και συναντά τον τρόπο που σκεφτόμαστε τη θέση μας απέναντι σε ό,τι συμβαίνει σήμερα· πρόκειται για ένα χαλασμένο σύστημα, μια μηχανή σε μεταστροφή. Διαφορετικά, το ρόδα τσάντα και κοπάνα μπορεί να είναι μια στιγμή διασκέδασης ή ένα σταμάτημα του χρόνου.

Πάκυ Βλασσοπούλου, Χρυσάνθη Κουμιανάκη, Κοσμάς Νικολάου

ПАРНИК

Ο rooster δημιούργησε και εγκατέστησε το έργο του ПАРНИК στο Πάρκο Ελευθερίας, στα πλαίσια του προγράμματος Μύθος PhD (play hence destroy) της πλατφόρμας Create an Accident.

Το ПАРНИК ήταν μία εφήμερη εγκατάσταση, εμπνευσμένη από τους μύθους της μεταμόρφωσης.
Επεμβαίνοντας για ακόμη μία φορά στο δημόσιο χώρο, ο rooster άνοιξε έναν ιδιόμορφο διάλογο ανάμεσα στη μεταμόρφωση και την καταστροφή.

Αποτέλεσμα της εφήμερης φύσης και της αναπόφευκτης φθοράς της ύλης, η καταστροφή, μέσα από το έργο του rooster, μεταμορφωνόταν, εν είδει παιχνιδιού, σε μία συνθήκη απελευθερωτική.

Τα υλικά του έργου έλιωναν και καταστρέφονταν στο πέρασμα των ωρών. Η διαδρομή της μεταμόρφωσης στο “μυθικό κόσμο” (από την αρνητική εκδοχή στη θετική, είτε το αντίστροφο) εκείνη τη στιγμή συναντούσε τον “πραγματικό κόσμο”. Το έργο άφηνε τα ίχνη του στο αστικό τοπίο και άνοιγε μία σχισμή, έναν διάδρομο που μπορούσε να διασχίσει κάποιος και να εισέλθει στον κόσμο του μύθου. Έναν κόσμο όπου όλα είναι πιθανά αρκεί κάποιος να είναι διατεθειμένος ανά πάσα στιγμή να βρεθεί εκτός αυτού του κόσμου και να τον καταστρέψει.

granule act_1 + act_2

αστικός ιστός της Αθήνας | 2011 – 2012

Ο εικαστικός rooster μέσα από το έργο του granule επαναδιαπραγματεύεται τη σχέση μας με το αστικό τοπίο. Με την εμμονή αρχειοθέτη και μεθοδολογία πολεοδόμου ο rooster επιλέγει αναπόσπαστα κομμάτια από την αρχιτεκτονική της πόλης και τα τροποποιεί, επισκευάζει, σκοπεύοντας σε μια ήπια αστική παρέμβαση.

Η αξιολόγηση της μοναδικότητας του κάθε σημείου (ιστορικής, πολιτιστικής, οικονομικής, κλπ.) σε συνδυασμό με τη χρήση μη δεσμευτικής τεχνικής για κάθε ένα από αυτά, δημιουργεί ένα αποκλειστικό σχόλιο/παρέμβαση στη σχέση μεταξύ του ανθρώπου και του αστικού περιβάλλοντος.

Στοχεύοντας στην αλλαγή του τρόπου θέασης του κατοίκου/παρατηρητή, ο rooster πραγματοποιεί μικρά “παραξενίσματα” στην προοπτική μιας μετατοπισμένης αντίληψης αναφορικά με το οικείο και την πεποίθηση του τι συνιστά την ατομική και συλλογική ιστορία των κατοίκων μιας μητρόπολης.

PINAKOTHEK project

on line project​ | Create an Accident’s website​ | Σεπτέμβριος 2011 – Ιούλιος 2012

​Το​ PINAKOTHEK project​ αποτέλεσε μια “αταξινόμητη” κιβωτό για την Create an Accident. Ένα ανοιχτό αρχείο/αλφάβητο. Εικοσιέξι διαφορετικοί καλλιτέχνες κλήθηκαν να δημιουργήσουν από ένα έργο επιλέγοντας μία λέξη που με τον τρόπο της στοιχειοθετεί ​το αλφάβητο του ατυχήματος. Τα έργα παρουσιαζόντουσαν σε εβδομαδιαία βάση στην ιστοσελίδα της πλατφόρμας.

Καλλιτέχνες: Marina Velisioti, Chris Garcia, Achilles Nashiadis, Kelly Worman, BEFORLIGHT, Peter Posh, Helen Carlson, opt.society, Simos Patieridis, VIAVISCONTI, Gagan Singh, Beti Bricelj, Thereisamajorprobleminaustralia, František Turcsányi, Ender Gelgeç, rooster, Elly liyana, Józef Kossak, Michael S. Lee, Yorgia Karidi, Juliette Verberk, Yuri Lunacharski, Jelena Milo, Evi Apostolou, Kellyann Gilson Lyman, Konstantinos Fazos

GEOGRAPHIES III / Debord Geography

Arteles Creative Center, Φινλανδία | Νοέμβριος 2011

Οι Γεωγραφίες, σκηνικές εγκαταστάσεις τοπίων και συμβάντων, αποτελούν ένα μακρόπνοο σχέδιο βασισμένο στην ιδέα της δημιουργίας ανοίκειων πορτραίτων.

Η Γεωγραφία Debord υπήρξε το τρίτο μέρος του project. Ένα in situ υβρίδιο που συνδυάζει την performance, την εγκατάσταση και το δοκίμιο με την θεωρητική εργασία για την ζωή και το έργο του Guy Debord.

H Γεωγραφία Debord παρουσιάστηκε σε ολόκληρο το κτήριο του Arteles Creative Center (και όχι σε κάποιον απο τους εκθεσιακούς χώρους του ινστιτούτου) ως ένα αρχιτεκτονικό συμβάν που ισορροπεί ανάμεσα στον ωμό ρεαλισμό και σε τοπία που δεν υπάρχουν.

εγκατάσταση: Ντίνος Νικολάου

project h. [1/3]

Virion festival, Αυστραλία | Άυγουστος 2010

Το project h. [1/3] είναι ένα διαδικτυακό ποίημα ή μία παράξενη όπερα. Οι καταχωρίσεις ενός bloger επί ένα χρόνο σχετικά με το τι ώρα είναι αποτυπώθηκαν σε video και αποτέλεσαν μία ελεγεία πάνω στον εφήμερο χρόνο και την ανάγκη καταγραφής του.

SOMEONE LIKE you | συρταρταρα

SOMEONE LIKE you | Μάιος 2014

Με ποιητικό τρόπο και ωμή αισθητική ο Πάνος Μιχαήλ κατασκευάζει ένα βιβλίο-αντικείμενο.
Κείμενα και εικόνες φέρνουν στην επιφάνεια μία αντιστικτική αίσθηση της ομορφιάς.
Πρόσωπα, σώματα, ανθρώπινα μέλη και οι κρυμμένες τους λεπτομέρειες καθίστανται ο άξονας μίας αφήγησης της αποπλάνησης και του πειρασμού.

συρτάρταρα | Ιούλιος 2011

Το “συρτάρταρα” είναι η πρώτη έκδοση της πλατφόρμας Create an Accident. Το βιβλίο με τα κείμενα του συγγραφέα Αχιλλέα Νασιάδη και την εικονογράφηση του εικαστικού rooster κυκλοφόρησε σε 300 αριθμημένα αντίτυπα χωρίς αντίτιμο και με δωρεάν διανομή από την ιστοσελίδα της πλατφόρμας.

Pierre-Luc Vaillancourt

Κτήμα Μερκούρη, Πελοπόννησος | Ιούλιος-Αύγουστος 2014

Ο Pierre-Luc Vaillancourt (Canada, 1985) είναι ο φιλοξενούμενος καλλιτέχνης της πλατφόρμας Create an Accident για το 2014.

Ο Pierre-Luc Vaillancourt εργάζεται ως κινηματογραφιστής, επιμελητής και ερευνητής. Δημιουργεί πειραματικές ταινίες και βιντεοεγκαταστάσεις και είναι ο ιδρυτής του The Institute for Exploratory Cinemas and Cinema Abattoir. Οι ταινίες του και οι βντεοεγκαταστάσεις του έχουν παρουσιαστεί στα: Museum of Contemporary Art Zagreb (Croatia), Centre for Contemporary Art Bunkier Sztuki (Cracow), Uplink (Tokyo), Wro Art Center (Poland), National Center for Contemporary Arts (St-Petersburg), Fylkingen (Stockholm) και σε πολλές κινηματογραφικές λέσχες και και οργανισμούς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Solimán López Cortez

Κτήμα Μερκούρη, Πελοπόννησος | Ιούλιος 2013

Ο Solimán López Cortez (Spain, 1981) εργάζεται ως εικαστικός συνδυάζοντας τα νέα μέσα, τις πλαστικές τέχνες και την performance. Ως φιλοξενούμενος καλλιτέχνης της Create an Accident, δημιούργησε και παρουσίασε στις εγκαταστάσεις του Κτήματος Μερκούρη την έκθεσή RE-SET.

Advertisements